I'm going to transcribe it.
Papa: Simran. Sun mere naal.
Simran: Papa? Main sun rahi haan.
Papa: Main jaanda haan tu thak gayi hai. Saalon to. Ghar te baahar dono jagah.
Simran: Haan.
Papa: Deepak teri galti nahi. Tenu guilt nahi lena chahida.
Simran: Main nahi—
Papa: Sun. Main nahi bolda ki kya karna tenu. Tu jaanti hai kya karna. Main sirf ek cheez kehna chahunda tha jado tu hospital aaye si, udd naal — par time nahi mileya. Main jaag nahi sakda si.
Simran: Papa—
Papa: Meri jaan. Main thodi der lyi hi ayaan. Teri maa nu dasna si ki teri locker di chabi uske dupatte wali daraaj mein hai. Navneet nu dasna si ki meri wristwatch uska hai, main chahunda si ki uske baccheyaan nu mile. Tenu dasna si: tu theek karengi. Mere to wadh ke. Theek karengi, beta. Tenu pata nahi, par mujhe pata si pehle din to.
Simran: Main samjhi nahi. Kaunsa pehla din?
Papa: Jad tu paida hui. Pehla din. Main jaanda si tabhi.
Then the typing stopped.
The green dot went grey.
I refreshed. The app said: Papa is offline.
I typed: Papa? Come back.
Nothing.
I called Navneet at midnight.
"Did he tell you anything tonight?" I said. "In your conversation?"
She was crying before she answered. "He told me about the wristwatch," she said. "He said it's mine. I didn't know he'd kept it."
I called Maa.
"Dupatte wali daraaj," she said, before I could speak. "The key. I've been looking for that key since the hospital." A pause. "How did you know?"
"Papa told me," I said.
She was quiet for a long time.
Then: "Meri jaan. Main pehle di raah dekh rahi si ki ik din tu mujhe yeh dasegi."
My love. I had been waiting since the beginning for you to tell me this.
I did not ask her what she meant.
I think I know.